Мен өмірімде өзіңізге хат жазып көрмеппін. Иә, қайдан жазайын, мен ес біліп қалған шақта мәңгілік мекенге сонша асығып, аттанып кете бардыңыз. Мұнда жалғыз жарыңыз төрт баламен жанары жасқа толып қала берді.

Айтпағым, бұл емес. Бүгінгі туған күніңіз құтты болсын! Қазір баяғыдай жарық өшіп қала бермейді. Шам жақпаймыз. Өзіңіз қолдан салған кең сарайдай баспананың орнына жаңа үй тұрғыздық. Енді жауын жауса, әр бөлменің төбеден су сорғалаған тұсына үйдегі ыдыс-аяқ атаулыны тасып жүрмейміз. Ол ол ма, үйдегі теледидардың каналын ауыстыру менің мойнымда еді ғой. Бірақ соған ашуланатын едім. Иә, қазіргі теледидардың қасында «пыласкобыс» пен басы төртбұрыш болған «тырубкы» тұрмайды. Өйткені, оның өзінің пульті бар. Диванда шалқайып жатып алып, қалаған каналыңа қоясың және ол кездегідей үш-ақ канал емес. Қазір қаласаңыз, каналдың санын жүзге де жеткізе аласыз. Тіпті бар ғой, әке, қазіргі адамдар теледидар көрмейді. Сіз бар кезде ұялы телефон дегенді көрмеген едік, қазір сол құйтақандай құрылғысыз тіршілік жоқ бар ғой иә. Кәдімгідей, байланып қалғанбыз. Айта берсек, жаңалық жоқ. Сіздің де ол жаққа кеткеніңізге жиырма жылдан асыпты ғой. Ол уақыттан бері талай жаңалық шықты. Қайсыбірін айтайын…

Әке, айтпақшы, мені дәрігер қыламын деп едіңіз… Мен өзім сол ғылымға онша емес едім ғой. Әкенің сөзі заң деп, бас шұлғи беретінмін. Ең алғашқы өлең жазатынымды қазақ тіл апайдан шешем екеуіңіз естіп барып, дәптерімді сұрағанда ұялып дәптерді тастап, өзім шығып кеткенім есіңізде болар. Сол кезде менің маңдайымнан соңғы рет сүйіпсіз ғой…

Әлгіндегідей бас шұлғи-шұлғи, өзім дәрігер бола алмаған соң үйге бір ақ халаттыны келін етіп түсіргенмін. Қазір Құдай берген немерелеріңіз бар. Санын айтпай-ақ қояйын иә. Қазақ бала мен малдың санын айтпайды ғой. Менің бас шұлғитынымды айтам, қазіргі балалар анау-мынауға келісе салмайды. Бізді тәрбиелеу әлдеқайда оңай болған сияқты, ал қазіргілер қиындау. Жалпы әке болу қиын екен иә, әке.

Алтынсарин көшесіне көшіп келгендегі ауланың көрінісі әлі күнге есімде. Сол кезде сіздің жыңғылдап қоршалаған аулаңызды мен енді ауыстырып жатырмын. Ертең ауылға газ келсе, ол отынды да жағып үлгермейтін шығармыз. Қарсы тұратын Жұмакүл апаның үйінен жиде сұрауға барғанда, «балаларым ешкімге алақан жайып сұрамасын, жиденің ақысына мына екі кола солярканы ала бар» деп едіңіз… Содан бастап, аулаға жеміс ағашын ектіңіз. Қазір олар да қартая бастады-ау. Жаңасын әкеліп егіп жатырмын. Қолы қимылдағанның аузы жыбырлайды ғой. Иә, сіз сондай намысқой едіңіз. «Балаларым ешкімге алақан жаймасын» деп тірлік қылдыңыз ғой. Сол кезде сіз небәрі 37 жаста екенсіз… Менің жалқаулығым ұстағанда «балам, ертең өлем деп, бүгін өмір сүр. Тірлігің аяқсыз қалмасын» дейтін едіңіз…

Баяғы біздің бақша есіңізде шығар иә. Ауылдағылар әлі күнге айтады. «Гектарлап қолдап ашатын еді жерді» дейді. Қазір сол жер біраз болды қараусыз тұр. Кейде соны трактормен ашуға беттей алмаймын. Сіздің істеген ісіңіз ерлік екен.

Бірде балыққа екеуміз бардық. Есіңізде болар. Алдымызда шағал кетіп бара жатты. Сіз маған қарап: «балам, шағал десем жалт қарайды, көресің бе?» дедіңіз де ей, шағал деп айғайладыңыз. Әлгі жалт қарады. Мен сонда әлемдегі бүкіл жан-жануар өзінің атын біледі екен деп ойлаған едім. Әзілқойлығыңыз да көп еді…

Әке! Ауылдағылар жасаған жақсылықтарыңызды ұмыта қойған жоқ. Үлкендер мені көрсе «әкең жақсы адам еді… Көк тірәктірмен отын-шөбімізді жағалай жүріп, түсіріп беретін. Иманы жолдас болсын» деп айтып жатады. Ол жақта жүргеніңізде сол жақсы істеріңіздің шарапаты тиіп жатқан болар, иә.

Әке! Бізді анамызға аманаттап кеттіңіз ғой, енді біз ер жеттік. Анамызға сіздің аманатыңыздай қараймыз. Қуантуға асығамыз. Әдепкіде жұрт әкелерін төбелеріне көтеріп, астына көлік, үстіне шапан жауып жатқан видеоларын салғанда, көңіл босайтын. Кейін ойландым, менде ана бар. Әкеме жасар едім дегеннің бәрін шешеме жасасам, әкеме жасағандай болмаймын ба? Анам ана ретінде бір қуанса, әке ретінде тағы бір қуанады ғой.

Бірақ ше, бәрібір жетпей жүрсің, әке.

Қазір бізде – Рамазан айы. Жақсылық жасауға тырысып жүрмін. Қолдан келсе, қарап қалмаймын. Әнебір кезде қайтқан үйлерге барып, «құран оқыт» деп беретін аз-маз қаржыны жазғанда шешем екеуіңіздің атыңызды жазып кетіп жүрмін. Елдің есінде, ойында жүрсін әрі сауабы сізге тисін. Бізге сауап жинайтын кез әлі де алда ғой.

Не айта берейін?! Өзіңіз де анооооу көкте көріп жүрген шығарсыз.

Бүгін сіздің туған күніңіз. Бейітіңіздің тұсынан өткенде асықпай құран оқыдым. Қабыл болсын!